Old Trafford to największy i najbardziej imponujący stadion w Anglii, na co dzień należący do Manchesteru United. W sezonie 1998/99 każdy mecz oglądało po 55 tysięcy widzów, trzy lata później na trybunach mogło zasiąść już 67 tysięcy widzów, a latem 2006 roku po rozbudowie północno-wschodnich i północno-zachodnich trybun pojemność stadionu wzrosła do ponad 76 tysięcy miejsc.

Oficjalne otwarcie stadionu nastąpiło jednak dużo wcześniej, bo 19 lutego 1910 roku. Wtedy to aż 50 tysięcy osób oglądało zwycięstwo 4:3 nad drużyną Liverpoolu. Już wtedy krytycy drużyny nazywali ją "Moneybags United", co pokazywało rozrzutność, jaka cechowała ten klub. Jeden z dziennikarzy opisywał Old Trafford jako "cud wart obejrzenia" i miał rację, jeśli weźmie się pod uwagę fakt, że już w tamtych czasach pod jedyną krytą trybuną znalazły się również: pokój do gry w bilard, salon masażu, siłownia oraz basen. Już wtedy pojemność stadionu osiągnęła 80 tysięcy miejsc. Łatwo więc zrozumieć, dlaczego piłkarze i kibice przeciwnych drużyn z taką zazdrością i zawiścią spoglądali na Old Trafford.

Początki

Pierwszym stadionem klubu, gdy ten nosił jeszcze nazwę Newton Heath, był obiekt North Road, znajdujący się na północny wschód od centrum miasta. W 1893 roku "The Heathens" przeprowadzili się na Bank Street w Clayton. W 1902 roku Newton Heath został zlikwidowany. Klub został przywrócony do życia przez J.H. Daviesa, który zmienił jego nazwę na Manchester United. Davies był bardzo ambitnym człowiekiem. Choć Bank Street mógł pomieścić aż 50 tysięcy widzów, to jednak właścicielowi nie podobało się otoczenie stadionu, w którym dominowały fabryki. W 1909 roku, gdy "Czerwone Diabły" po raz pierwszy wygrały FA Cup, Davies za 60 tysięcy funtów zakupił tereny znajdujące się pięć mil od centrum miasta, w Old Trafford, niedaleko stadionu do krykieta. Nowy stadion został wybudowany przez firmę Brameld & Smith, według projektu szkockiego architekta Archibalda Leitcha, który wcześniej zaprojektował takie obiekty jak Ibrox czy White Hart Lane.

Niedługo później Old Trafford był już jednym z najbardziej znanych angielskich stadionów, a kilka tygodni po otwarciu rozegrano tam jeden z półfinałów FA Cup. Niedługo po I wojnie światowej dwukrotnie pobito rekord pod względem ilości widzów na trybunach. W 1920 roku ponad 70 tysięcy fanów oglądało Manchester United walczący z Aston Villą. Wynik ten pozostał absolutnym rekordem aż do 2006 roku. Rok później na trybunach zasiadło zaledwie... 13 widzów, którzy oglądali mecz pomiędzy Stockport County a Leicester City. Stadion Stockportu został zamknięty, a zespół był bliski spadku z ligi. Zdecydowano się, by rozegrać mecz awaryjnie na Old Trafford, ale fani drużyny zbojkotowali spotkanie.

Lata międzywojenne

Old Trafford - rok 1926

W okresie międzywojennym na stadionie zaszło niewiele zmian. W 1934 roku wzniesiono dach nad trybuną stojącą od strony United Road, naprzeciwko głównej trybuny. W kraju szalało jednak bezrobocie, a klub miał problemy finansowe, dlatego też nie było środków na dalszy rozwój.

II wojna światowa przyniosła jeszcze więcej problemów. Stadion znajdował się niedaleko "Trafford Park Industrial Estate", czyli centrum przemysłowego w okolicach Manchesteru. Tereny te stały się jednym z najważniejszych celów dla niemieckich bombowców. W nocy 11 marca 1941 roku w stadion trafiły bezpośrednio dwie niemieckie bomby. Jedna prawie całkowicie zniszczyła trybunę Main Stand, a druga uderzyła wprost w trybunę United Road oraz spaliła całkowicie murawę.

W sierpniu roku 1945 Komisja Odszkodowawcza przyznała klubowi niecałe 5 tysięcy funtów na uprzątnięcie gruzowiska i kolejne 17 tysięcy funtów na odbudowę trybun. W trakcie remontowania Old Trafford "Czerwone Diabły" rozgrywały swoje mecze na obiekcie Manchesteru City, Maine Road. Lokalni rywale otrzymywali 5 tysięcy funtów za każdy mecz, a dodatkowo mieli swój udział w przychodach z biletów. Na mecze przychodziło wielu kibiców, więc do kasy Manchesteru City trafiało sporo pieniędzy, jednak w listopadzie 1948 roku władze klubu wypowiedziały umowę. Na odrestaurowane Old Trafford Manchester United powrócił 24 sierpnia 1949 roku, podczas pojedynku z Bolton Wanderers.

Dalsza przebudowa

Old Trafford - kilka lat po II wojnie światowej

Do 1954 roku zakończono całkowitą przebudowę stadionu, a 23 marca 1957 roku zaprezentowano zainstalowane oświetlenie stadionowe. Rywalem w tym meczu znów był Bolton Wanderers.

W 1949 roku zakryto dachem trybunę Stretford End, a w 1962 roku rozbudowano tę trybunę o dodatkowe półtora tysiąca miejsc siedzących. Trzy lata później architekt Atherden Fuller zaprojektował dodatkową trybunę, zbudowaną na wspornikach wzdłuż trybuny United Road. Dzięki temu z przodu znajdowały się miejsca stojące, a za nimi - nieco wyżej - także miejsca siedzące, które zapewniały świetny widok. Był to jeden z etapów przygotowań stadionu do finałów Mistrzostw Świata w 1966 roku. Na tyłach tej trybuny dobudowano także eksluzywne miejsca, zarezerwowane dla majętnych mieszkańców Manchesteru.

Po przebudowie trybuna United Road składała się z 10 tysięcy miejsc siedzących, a przed nią znajdowały się miejsca stojące. To były początki stadionu, który możemy oglądać dzisiaj. W 1973 roku rozbudowano trybunę wspornikową i dobudowano aż 5,5 tysiąca miejsc siedzących po stronie tablicy z wynikami, za trybuną stojącą, nazywaną "K" Stand.

Pierwsze ogrodzenia na stadionie

Old Trafford - lata 70.

Pod koniec sezonu 1973/1974, gdy Anglia musiała walczyć huligańskimi wybrykami, na Old Trafford trzeba było zainstalować metalowe siatki, które odgradzały kibiców od boiska i nie pozwalały im wbiec na murawę. Przyczyniło się do tego przede wszystkim jedno wydarzenie z ostatniego meczu sezonu. Denis Law, wtedy piłkarz Manchesteru City, strzelił gola, który przesądził o degradacji "Czerwonych Diabłów" do Second Division. Huligani wbiegli na boisko i rozpętali piekło.

Kolejną rozbudowę stadionu przeprowadzono w latach 1978 - 1984, gdy nad trybuną Main Stand dobudowano wspornikowy dach w trzech kolejnych sekcjach. Za trybuną wybudowano także nowe klubowe pomieszczenia biurowe. W 1985 roku dobudowano rodzinną trybunę w narożniku pomiędzy Main Stand oraz Scoreboard End. Oznaczało to, że aż 75% powierzchni głównych trybun miało nad sobą dodatkowe trybuny wspornikowe. Plany, które w latach 60-tych stworzyli Louis Edwards i sir Matt Busby, w końcu udało się wprowadzić w życie.

Dążenie ku wielkości

Old Trafford - rok 2001

W 1992 roku trybuna Stretford End oraz przylegający Stretford Paddock zostały po raz ostatni zapełnione w meczu pożegnalnym Normana Whiteside'a. Później trybunę wyburzono, a w kolejnym roku powstała w jej miejsce nowa, która mogła pomieścić ponad 10 tysięcy osób (wszystkie miejsca siedzące). Koszt budowy trybuny wyniósł 10 milionów funtów.

Pojemność stadionu wynosiła wtedy blisko 45 tysięcy miejsc siedzących, ale coraz częściej mówiło się, że to zbyt mało, jak na klub pokroju Manchesteru United. Popyt na bilety rósł ciągle. W 1995 roku klub ogłosił, iż po stronie United Road zostanie zbudowana nowa olbrzymia trybuna North Stand. Ostatecznie oddano ją do użytku w 1996 roku i mogła pomieścić ponad 25 tysięcy widzów. To jednak nadal nie wystarczało.

W maju 1999 roku klub zdecydował się wprowadzić 3-letni program rozbudowy trybun: wschodniej i zachodniej. Do każdej z nich dołożono dodatkowe 6 tysięcy miejsc siedzących. Całkowita pojemność stadionu na początku sezonu 2001/2002 wzrosła do 67 tysięcy miejsc.

W 2005 roku rozpoczęto nową, wartą 45 milionów funtów inwestycję, dzięki której po rozbudowie trybun: północno-zachodniej i północno-wschodniej pojemność stadionu zwiększyła się do ponad 76 tysięcy miejsc. Trybuny zostały otwarte w maju 2006 roku.

Old Trafford - obecnie

Manchester United w ciągu ostatnich 14 lat wydał łącznie prawie 105 milionów funtów na rozbudowę stadionu. Teraz władze klubu czeka jednak dużo trudniejsze zadanie. Do przebudowy pozostała trybuna południowa, lecz wiąże się ona z wykupieniem pobliskich prywatnych gruntów oraz z przeniesieniem torów kolejowych. Choć pozwoliłoby to zwiększyć pojemność stadionu do 96 tysięcy miejsc, koszty takiej inwestycji byłyby ogromne i wyniosłyby ok. 90 - 100 milionów funtów.

Old Trafford jest bez wątpienia jedną z najwspanialszych aren sportowych na świecie. W erze ciągłych przeprowadzek klubów na nowe stadiony, Old Trafford niezmiernie trwa. W trakcie najważniejszych meczów atmosfera na trybunach jest niepowtarzalna.

Nic więc dziwnego, że tak sławne stały się słowa sir Bobby'ego Charltona, który nazwał Old Trafford prosto acz pięknie: "Teatrem Marzeń". Nie jest niespodzianką również to, że władze UEFA dały stadionowi prestiżową kategorię "A". Każdy, kto miał możliwość choć raz ujrzeć Old Trafford powie, że to cudowne miejsce.